"Θα σας εξαφανίσομεν..."

Η ατάκα αυτή είναι παλιά, μα τόσο διαχρονική. Κι εύλογα κάποιος αναρωτιέται μα είναι δυνατόν το πολιτικό σύστημα να είναι τόσο σάπιο, χρόνια τώρα;

Ο Μαυρογιαλούρος (Λάμπρος Κωνσταντάρας), όταν κατάλαβε τον ρόλο των συμβούλων του-λαμογιών, είχε την ευθιξία να παραιτηθεί.

Θα μου πείτε αυτά γίνονται μόνο στις ταινίες. Συμφωνώ.

Το "φάγανε, φάγανε" και οι μούτζες της ταινίας, μοιάζουν
τόσο επίκαιρα στην σημερινή πραγματικότητα. Μα κι αυτή η ταινία, όπως κι όλες της εποχής, μέσα από την ζωή δεν ήταν βγαλμένες;

Πραγματικά περιστατικά εξιστορούσαν που βίωνε ο Έλληνας. Πάντα υπήρχε ο μάγκας μεροκαματιάρης που ερωτευόταν την πλούσια κακομαθημένη κόρη και πάντα τα λεφτά εξαγόραζαν συνειδήσεις κι ανθρώπους.

Το μόνο κακό είναι μην επαναληφθεί στην σημερινή ζωή, το σενάριο των ταινιών του Ξανθόπουλου, που χαιρετούσε τη μάνα του κι έφευγε για τα ξένα μπας και μπορέσει να ζήσει η οικογένειά του.

Ναι, θα συμφωνήσω μ εκείνους που λένε ότι όλοι μας φταίμε γι αυτό το χάλι, γιατί σαν μικρά παιδιά ζητάγαμε την μεγάλη ζωή που μας πουλούσαν από τις διαφημίσεις και τώρα πληρώνουμε την αλαζονεία του ψευτονεόπλουτου, αφού μπορούσαμε ανά πάσα στιγμή να πάρουμε ένα δάνειο και ν αγοράζουμε πούρα!

Μας έκαναν πλύση εγκεφάλου καθημερινά τα Μedia και βλέπαμε τον γείτονα με την mercedes και τον ζηλεύαμε. Δεν περιμέναμε λίγο να δούμε τον δικαστικό κλητήρα που θα του πήγαινε το χαρτί, επειδή δεν είχε να πληρώσει τις δόσεις.

Θέλαμε να του μπούμε στο μάτι.

Και το κακό είναι ότι όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και φτάσαμε στο σημείο 0, στους δικούς μας δίδυμους πύργους, κόπηκαν όλα με μιας. Χωρίς ένα είδος μετάβασης από τη μια κατάσταση στην άλλη.

Έτσι απλά, κόπηκαν μισθοί και συντάξεις, παροχές, ζωές.

Και φτάσαμε στο σημείο να μετράμε τα φραγκοδίφραγκα να δούμε αν μας βγαίνουν για τσιγάρα.

Το είδα μπροστά μου προχθές σ ένα ψιλικατζίδικο, όταν ένας κύριος γύρω στα 65, μέτραγε τα κέρματα του 1 και 2 cents για να συμπληρώσει ν αγοράσει τσιγάρα.

Θα μου πείτε λεφτά δεν είναι κι αυτά; Ναι, σωστά κι ας τον στραβοκοίταγε ο ψιλικατζής!

Και προσπαθώντας να δικαιολογηθεί, λες και ντρεπόταν που έδινε τέτοιου είδους χρήματα, μονολογούσε για να τον ακούσουμε...."έτσι όπως μας κατάντησαν"!

Καλέ μου κύριε, όλοι μαζί πρέπει να μονολογήσουμε.

Κι εμείς καταντήσαμε τους εαυτούς μας έτσι και οι πολιτικοί μας κατάντησαν με τις μίζες τους, αλλά ας αντέξουμε λίγο ακόμη.

Πού ξέρεις, ίσως βρεθεί κάποιος Μαυρογιαλούρος με φιλότιμο που να δώσει λίγη ελπίδα!
Ζαφείρης Σπυριδάκης