ΚΟΒ Ερέτριας του ΚΚΕ: Εκδήλωση - συζήτηση για τη νεανική παραβατικότητα

Η ΚΟ Ερέτριας του ΚΚΕ διοργανώνει εκδήλωση - συζήτηση για τη νεανική παραβατικότητα με θέμα: Παραβατικές συμπεριφορές ή όψεις του συστήματος της εκμετάλλευσης; ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ

Την Κυριακή 22 Μάρτη, στις 11πμ, στο cafe ENZO, στην παραλία Ερέτριας.

Θα μιλήσουν:

Η Λίνα Κροκίδη, υπεύθυνη της Ομάδας Εργασίας του ΚΚΕ για την παραβατικότητα των ανηλίκων

H Ερμίνα Φιλέρη, ψυχολόγος, συστημική ψυχοθεραπεύτρια

Θα ακολουθήσει μουσικό αφιέρωμα με τους "Γιώργος & Εύα Band"

• ? Που οφείλεται η παραβατικότητα των ανηλίκων;
• ? Είναι η νεανική παραβατικότητα μια τυχαία ατομική παρεκτροπή ορισμένων νέων;
• ? Είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι οι γονείς για την παραβατικότητα των ανηλίκων;
• ? Τι μπορούν να κάνουν σήμερα γονείς και εκπαιδευτικοί για να «χτίσουν» τείχος προστασίας στα παιδιά;
• ? Μπορεί να εξαλειφθεί η παραβατικότητα των ανηλίκων;

Με ευθύνη του κράτους και των κυβερνήσεων η συζήτηση αυτή σκόπιμα κατευθύνεται στην λογική της «ατομικής ευθύνης», της επίρριψης της μεγαλύτερης ευθύνης στην οικογένεια και στους εκπαιδευτικούς. 

Ενώ ταυτόχρονα αποσύρεται η όποια κρατική ευθύνη, τα αναγκαία κοινωνικά μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου. Γιατί τα μέτρα αυτά κοστίζουν και δε χωράνε στη ζυγαριά «κόστος – όφελος» με την οποία ζυγίζονται όλες οι λαϊκές ανάγκες, οι ίδιες οι ζωές μας σήμερα, μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα.

Η νεανική παραβατικότητα δεν είναι μια τυχαία ατομική παρεκτροπή. Είναι το καθρέφτισμα μιας κοινωνίας που σπρώχνει τους νέους στην απόγνωση όταν βιώνουν τη φτώχεια και την ανεργία των ίδιων και των οικογενειών τους, όταν πηγαίνουν σε σχολεία που στραγγαλίζουν τα όνειρά τους, όταν μεγαλώνουν σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το «κοίτα μόνο την πάρτη σου».

Ειδικά σήμερα, στην εποχή της γενίκευσης των πολέμων, που οι κυβερνήσεις καλούν σε «κουλτούρα πολέμου», που γίνεται όλο και πιο ενεργή η στρατιωτική εμπλοκή της χώρας μας, εκτός των κινδύνου που γεννούνται για το λαό, θα ενταθούν και οι παράγοντες που ευνοούν την παραβατικότητα των ανηλίκων.

Γι’ αυτό και τονίζουμε ότι: Δεν υπάρχουν επικίνδυνα παιδιά. Υπάρχουν παιδιά που κινδυνεύουν, μέσα στο συγκεκριμένο σύστημα, είτε να πέσουν θύματα είτε να γίνουν θύτες!

Και σήμερα, η ελπίδα μπορεί να γίνει πράξη, δημιουργώντας αντισώματα και θετικά παραδείγματα συλλογικής δράσης, αλληλεγγύης, δημιουργίας, κόντρα στο κυβερνητικό αφήγημα για «σχολεία - ζούγκλες».

Όχι για να κλείσουμε τα μάτια στο πρόβλημα, αλλά κοιτάζοντάς το στα μάτια, να το αντιμετωπίσουμε στις αιτίες του. Να γίνει ένα ακόμα μεγαλύτερο βήμα στο να αφήσουμε πίσω μας τις ξεθωριασμένες αξίες του συστήματος. Να γίνει ένα ακόμα βήμα ώστε η δυσαρέσκεια, το «δεν πάει άλλο», να γίνει απόφαση αγώνα.

Για να ενισχυθούν οι διεκδικήσεις που θέτουν σε πρώτο πλάνο την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών, οι οποίες σήμερα μπαίνουν συνεχώς σε δεύτερη μοίρα από τις αντιδραστικές προτεραιότητες της πολεμικής οικονομίας. Αυτό σημαίνει:

§ Ενίσχυση των δημόσιων δομών παιδικής προστασίας και πρόληψης, πρόνοιας - υγείας, ψυχοκοινωνικής στήριξης και εκπαίδευσης, με επαρκή χρηματοδότηση και στελέχωση από ειδικούς επιστήμονες.

§ Σχολεία που δεν θα αφήνουν κανένα παιδί πίσω. Στελέχωση όλων των σχολείων με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς.

§ Όχι σε μέτρα καταστολής και παρακολούθησης στα σχολεία, στους χώρους άθλησης, στις γειτονιές, στο διαδίκτυο.

§ Δημόσια και δωρεάν προγράμματα ολοκληρωμένης πρόληψης και απεξάρτησης.

§ Υποστήριξη στις οικογένειες, για να μπορούν να σταθούν δίπλα στα παιδιά τους, με αξιοπρεπείς μισθούς και ανθρώπινα ωράρια.

§ Αναδιαπαιδαγωγητική επιστημονική αντιμετώπιση των ανηλίκων. Στελέχωση των Δικαστηρίων και Υπηρεσιών Επιμελητών Ανηλίκων. Δημιουργία οικογενειακών δικαστηρίων.

§ Κατάργηση των αντιδραστικών «αντιτρομοκρατικών» διατάξεων και του πλαισίου ποινικοποίησης της δράσης του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Όχι στα «μαθητοδικεία».

Σε καλούμε να συζητήσουμε για την κατάργηση της πραγματικής αιτίας που οδηγεί στην νεανική επιθετικότητα. Την ανατροπή και κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Σε μια κοινωνία

“Όπου κανένας πια δεν θα πεινά

Κανένας άλλον δεν θα φοβάται

Κανείς κανέναν δεν θα υποβαθμίζει

Κανείς ελπίδα δεν θα κλέβει κανενός…”

όπως έγραφε και ο Ναζίμ Χικμέτ.

Για την κοινωνία του σοσιαλισμού-κομμουνισμού που είναι η μόνη που μπορεί να οδηγήσει στην πλήρη εξάλειψη του φαινομένου. Γιατί είναι μια κοινωνία απαλλαγμένη απ’ την βία του ανταγωνισμού και το κυνήγι του μέγιστου κέρδους και από τα δεσμά της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Όπου τα παιδιά, η οικογένεια μπορούν να στηρίζονται από ένα ευρύτατο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών, αποκλειστικά δωρεάν, που το περιεχόμενό τους θα καθορίζεται από τις νέες σοσιαλιστικές-κομμουνιστικές σχέσεις και θα συμβάλει στη δημιουργική δραστηριότητα των παιδιών, εφήβων και νέων, στην ολοκληρωμένη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους.