Η Βατή Ζωγράφου ανοίγει την καρδιά της και μιλά στην Σοφία Κόλλια για την έως τώρα μουσική της πορεία μέσα από το κλασσικό τραγούδι
Η Βατή ξεκίνησε 17 ετών στο Ωδείο Γιάννη Πανταζάτου στην Χαλκίδα με καθηγητή τον Κουρμπέτη Κωνσταντίνο. Συνέχισε στο Ερευνητικό Ωδείο Χαλκίδας με τον ίδιο δάσκαλο.Μετά από αρκετά χρόνια , ένα παιδί και μια εμπορική επαγγελματική προσπάθεια , η οποία συνεχίζεται, ήρθε η ώρα του διπλώματος Φωνητικής τον Ιούνιο.( Σοπράνο - στο κλασσικό τραγούδι -Μονωδία).
Από τις μέχρι τώρα εμφανίσεις της θυμάται την συμμετοχή της στην Χορωδία Βασιλικού, στην Χορωδία της κ.Βασιλοπούλου στην Κάρυστο, και τις Παραστάσεις στο Θέατρο Παπαδημητρίου Χαλκίδας με κλασσικό τραγούδι.
Αυτήν την εποχή έχει την ευτυχία να συνεργάζεται με την μπάντα που αποτελείται από την Σέβη Στελιάτου στην κιθάρα, τον Βαγγέλη Βαρελά στο μπουζούκι και τον Δημήτρη Φαρφαρά στα κρουστά.
Σε συνέχεια των παραστάσεων από την "Οδό Ονείρων" , παρουσιάζονται μέσα στον Γενάρη σε Μουσικές Σκηνές της Χαλκίδας.
Φυσικά δεν λείπουν και αναφορές στις παρουσιάσεις τους στα τοπικά μαγαζιά, όπως το Αερικό και η Χόβολη, όπου η ανταπόκριση του κόσμου είναι πολύ θετική.
Πάνω στην κουβέντα μας, ανέφερα στην Βατή, το πόσο μου άρεσε η παράσταση που ανέβηκε το Καλοκαίρι στο Πάρκο Μπουρνιά και ήταν αφιερωμένη στο Νέο Κύμα.
Ήταν μια ιδέα και πρωτοβουλία της Ανθής Κοτσώνη, και είχαμε περάσει όλοι υπέροχα. Βοήθησε βέβαια και ο καιρός που έστησε το τέλειο σκηνικό με το φεγγάρι για προβολέα.
Μέρος της ίδιας παράστασης, πλαισίωσε την Πόπη Αστεριάδου σε παρουσίαση της στο Στέκι των Δειπνοσοφιστών στα Στύρα Ευβοίας.
Πιο πολύ και από ένα άνοιγμα στην δισκογραφία, την Βατή ενθουσιάζει η προοπτική της συνέχισης των ζωντανών παραστάσεων σε μουσικές σκηνές, που άλλοτε τις λέγαμε μπουάτ.
Εκεί που όλος ο κόσμος γίνεται μια παρέα , μια φωνή, μια καρδιά που κτυπά στις μελωδίες.
Στην ερώτηση για το πιο αγαπημένο είδος μουσικής , η απάντηση ήταν η όπερα και το έντεχνο.
Αγαπημένο τραγούδι είναι το Ημερολόγιο του Χρήστου Θηβαίου, και μπορούμε να ακούσουμε την Βατή στην ερμηνεία της Πιρόγας.
Το έντεχνο έχει και έντονο το ερωτικό στοιχείο και θα ήθελα να μάθω, το πως έχει εξελιχθεί μέσα στα χρόνια και κυρίως τα τελευταία χρόνια της Κρίσης.
Η Τέχνη ακολουθεί την Ζωή, και όπως οι σχέσεις, ακόμα και οι συναισθηματικές, έχουν γίνει πιο κυνικές, έτσι και οι στίχοι των ερωτικών τραγουδιών, έχουν γίνει πιο πεζοί.
Η Κρίση έχει φέρει όμως πιο κοντά τους ανθρώπους και έχει βοηθήσει στην αναβίωση των Μουσικών Σκηνών, και αυτό το κλίμα έχει αρχίσει να βάζει πάλι τον ρομαντισμό στα τραγούδια.
Τελειώσαμε την κουβέντα με πολλές ευχές για Καλή Χρονιά στους αναγνώστες μας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου