Μάλιστα η «Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή Φορέων Περιοχών που θίγονται από την Ανάπτυξη Υδατοκαλλιέργειας» αναφέρει πως σύντομα θα δώσει στη δημοσιότητα αποδείξεις και ονόματα που συντέλεσαν στην πραξικοπηματική θεσμοθέτηση της επίμαχης Κ.Υ.Α για τις ιχθυοκαλλιέργειες.Τη σχετική ΚΥΑ υπέγραψαν στα μουλωχτά 8 Υπουργοί, μεταξύ αυτών ο Άρχων των Ιχθυοκαλλιεργειών και Υπουργός Πολιτισμού και
Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος.
Παραποιήθηκαν όλες οι διαδικασίες! Την ώρα που η Ελλάδα βρισκόταν στο χείλος της καταστροφής, 8 Υπουργοί μαζί τους και ο Παύλος Γερουλάνος, υπέγραφαν για «τα καλά και συμφέροντα» !
Κατ'άρθρο σχολιασμός της ΚΥΑ περί "Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Υδατοκαλλιέργειες και της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αυτού"
Άρθρο Πρώτο [Σκοπός και Περιεχόμενο]
Η κατάρτιση του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Υδατοκαλλιέργειες ήταν μια χρόνια εκκρεμότητα. Δεδομένου ότι ο κλάδος αυτός αποτελεί το δεύτερο εξαγωγικό για τη χώρα και πληθώρα επιχειρήσεων λειτουργούν σε αυτόν τον τομέα, ο εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου και ο ορισμός κριτηρίων και όρων για τη χωρική διάρθρωση, οργάνωση και ανάπτυξη του είναι απαραίτητος. Παρ’ όλα αυτά είναι έκδηλη η απουσία συντονισμού των διαφορετικών δράσεων και νομοσχεδίων που προωθούνται.
Με την παρούσα ΚΥΑ προωθείται μεν η χωρική οργάνωση και ανάπτυξη των υδατοκαλλιεργειών, χωρίς όμως να έχει προηγηθεί καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης, των δραστηριοτήτων που φιλοξενούν και των διαφορετικών πιέσεων που δέχονται συνολικά τα θαλάσσια οικοσυστήματα, κάτι που με βάση το, καθυστερημένα κατατεθειμένο, νομοσχέδιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική δεν αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί νωρίτερα από το 2012. Επιπλέον, εκκρεμεί και η ολοκλήρωση της θαλάσσιας συνιστώσας του Δικτύου NATURA 2000, ενώ έχει αναγνωριστεί και η ανάγκη επικαιροποίησης των υπαρχόντων στοιχείων για τις ήδη ενταγμένες στο Δίκτυο θαλάσσιες περιοχές.
Άρθρο Πρώτο [Άρθρο 2 Στόχοι του Ειδικού Πλαισίου]
Αναφορικά με την Απλούστευση των διαδικασιών ίδρυσης και λειτουργίας των υποδοχέων και μονάδων υδατοκαλλιεργητικής δραστηριότητας θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο πρόβλημα της εισβολής ξενικών ειδών στα φυσικά οικοσυστήματα λόγω διαφυγής τους από τις εγκαταστάσεις εκτροφής ή ακούσιας μεταφοράς τους μαζί τα είδη που εισάγονται στην Ελλάδα για καλλιέργεια. Μάλιστα, 6 από τα 47 ξενικά είδη ιχθύων που έχουν παρατηρηθεί σε θαλάσσια και εκβολικά νερά προέρχονται από υδατοκαλλιέργειες [1].
Η παρουσία ξενικών ειδών δύναται να επηρεάσει δυσμενώς τα φυσικά οικοσυστήματα και να συμβάλει στην απώλεια της βιοποικιλότητας με διάφορους τρόπους. Κατ’ αρχάς, τα διαφεύγοντα είδη ανταγωνίζονται (χώρο, τροφή, αναπαραγωγή) τους ντόπιους πληθυσμούς και συχνά προκαλούν τη μείωση των εγχώριων ειδών θηρεύοντάς τα (π.χ. αμερικάνικη πέστροφα Oncorhynchus mykiss). Άλλη μια σημαντική αρνητική επίπτωση είναι η διασταύρωση ενός ξενικού είδους με ένα ενδημικό με αποτέλεσμα την δημιουργία υβριδίων, κάτι που προκαλεί την αλλοίωση της γενετικής δομής των άγριων, φυσικών πληθυσμών [2].
Οι προδιαγραφές και οι όροι ίδρυσης και λειτουργίας μονάδων θα πρέπει να προβλέπουν την προστασία από την εξάπλωση ξενικών ειδών έτσι ώστε να είναι εφικτή η πρόληψη των δυσμενών επιπτώσεων στους αυτόχθονες πληθυσμούς και τα φυσικά ενδιαιτήματα. Στο πλαίσιο αυτό, ο Κανονισμός (ΕΚ) 708/2007 θεσπίζει το πλαίσιο που διέπει τις πρακτικές στον τομέα της υδατοκαλλιέργειας σε σχέση με ξένα και απόντα σε τοπικό επίπεδο είδη [3]. Έχει ληφθεί υπόψη ο παραπάνω Κανονισμός στη σύνταξη του Χωροταξικού; Είναι ορθή η εφαρμογή του στην Ελλάδα;
Άρθρο Πρώτο [Άρθρο 7 Κριτήρια και συμβατότητες χωροθέτησης μονάδων και υποδοχέων υδατοκαλλιέργειας]
Ορθά ορίζεται ότι η χωροθέτηση μονάδων υδατοκαλλιέργειας θα πρέπει να ακολουθεί συγκεκριμένη διαδικασία όταν πρόκειται για περιοχές που διέπονται από ειδικά θεσμικά καθεστώτα, όπως είναι οι περιοχές του Δικτύου NATURA 2000 και τα θαλάσσια πάρκα. Εντούτοις, εκτός από τις προαναφερθείσες εκκρεμότητες και ελλείψεις ως προς τις θαλάσσιες περιοχές του Δικτύου NATURA 2000, στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει ακόμα κενό στη θεσμοθέτηση όρων, περιορισμών ή ειδικότερων προϋποθέσεων για την άσκηση δραστηριοτήτων εντός των ορίων τους.
Παράλληλα, την ίδια στιγμή που υπάρχει μέριμνα για την απαγόρευση χωροθέτησης μονάδων σε λιβάδια Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica), η χαρτογράφηση των συγκεκριμένων προστατευόμενων οικοτόπων είναι εξαιρετικά ελλιπής. Αυτή η γνώση είναι κάθε άλλο παρά απαραίτητη προκειμένου οποιαδήποτε απόπειρα χωροταξικού σχεδιασμού να είναι αποτελεσματική και να μην οδηγήσει σε περαιτέρω υποβάθμιση του φυσικού πλούτου της χώρας μας.
Άρθρο Πρώτο [Άρθρο 9 Λοιπές Κατευθύνσεις] και [Άρθρο 10 Πρόγραμμα Δράσης]
Στις παραγράφους 1 και 5 του Άρθρου 9 και στις αντίστοιχες 4 και 6 του Άρθρου 10 προτείνεται η τροποποίηση ή συμπλήρωση των νόμων «Περί αιγιαλού παραλίας…», «περί βιώσιμης ανάπτυξης της Αττικής…» και «των όρων και περιορισμών δόμησης …» και που αφορούν στην κατασκευή, και πιο συγκεκριμένα ως προς την κατασκευή και λειτουργία των συνοδών έργων των υδατοκαλλιεργειών(αγωγοί όδευσης νερού και τροφής, αποθηκών, συσκευαστηρίων κ.ά.). Η κατεύθυνση που δίνεται στο Ειδικό Χωροταξικό είναι η απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης, και μάλιστα ζητείται η παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας για συγκεκριμένες υποστηρικτικές δομές. Μια τέτοια αλλαγή θα έχει πιθανά καταστρεπτικές συνέπειες για τα παράκτια οικοσυστήματα. Δεδομένου ότι δεν υφίσταται στην πραγματικότητα ο μη μόνιμος χαρακτήρας των χερσαίων εγκαταστάσεων, αυτή η παρέκκλιση από τη νομοθεσία μπορεί να επιφέρει ανεπανόρθωτες βλάβες στα ευαίσθητα παράκτια οικοσυστήματα.
[1] Corsini- Foka M. & Economidis P.S., 2007. Allochthonous and vagrant ichthyofauna in Hellenic marine and estuarine waters. Mediterranean Marine Science, 8/1: 67–89.
[2] Οικονόμου Α.Ν., Ζόγκαρης Σ., Χατζηνικολάου Γ., Τάχος Β.Α., Για¬κουμή Σ., Κομματάς Δ., Κούτσικος Ν., Βαρδάκας Λ., Blasel K. και Dussling U., 2007. Δημιουργία Ιχθυολογικού Πολυπαραμετρικού Δείκτη για την Εκτίμηση της Οικολογικής Κατάστασης Ορεινών Ρεμάτων και Ποταμών. Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών, Ιν¬στιτούτο Εσωτερικών Υδάτων. Υπουργείο Ανάπτυξης, Δ/ση Υδα¬τικού Δυναμικού & Φυσικών Πόρων.
[3] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου της 11ης Ιουνίου 2007 για τη χρήση στην υδατοκαλλιέργεια ξένων και απόντων σε τοπικό επίπεδο ειδών, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 506/2008 της Επιτροπής, της 6ης Ιουνίου 2008 και τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 304/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου