Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2011

Για τα παιδιά του Κάβο Ντόρο ...


Αθανασία, Σταυρούλα, Μαρία, Γιάννης, Νίκη, Κοντυλιώ 

Κάθε όνομα και ένα παιδί. Κάθε παιδί και μια ιστορία από τον Κάβο Ντόρο. 

Μια ιστορία που το νήμα της θα κοπεί βίαια, απότομα, και μη αναστρέψιμα. Η ιστορία της κάθε πατρίδας που μαθαίνουν τα παιδιά στα σχολεία, γράφεται σε κάποια γραφεία πολιτικών και "επιστημόνων", η πραγματική όμως γράφεται καθημερινά στον τόπο ζωής του κάθε ένα από μας, με την καθημερινό μας μόχθο και το ζύμωμα μας με την ζωή. Αυτά τα παιδιά θα στερηθούν την κατά δική τους Πατρίδα, ΤΑ χώματα Που ανέθρεψαν όλες τις προηγούμενες γενιές τους. Θα χάσουν την ευλογία του τόπου τους, την επαφή με την ίδια τους την ταυτότητα σαν γέννημα θρέμμα για Γης, ​​μιας Γης που θα έχει καταστραφεί.


"σχετιστεί ΜΕ κρατάει η. μάνα ΜΟΥ και σχετιστεί είναι όπως νάναι »μου έλεγε η γιαγιά μου .. Το ίδιο νιώθει και ο ξενιτεμένος όταν γυρίζει στο Χωριό του, το ίδιο και ο κάθε ένας που έχει στερηθεί για οποιοδήποτε λόγο τον τόπο του για κάποιο χρόνο. Και γίνεται αυτό το χωριό, μια μάνα, που τον κρατάει και τον παρηγορεί, Που τον γαληνεύει και του δίνει Καταφύγιο παρόλες τις δύσκολες συνθήκες που μπορεί να υπάρχουν. Δυσκολίες που φαίνονται βουνό σε αυτούς που δεν έφυγαν ποτέ, δυσκολίες που φαίνονται παιχνίδι σε αυτόν που υπέφερε σε ξένο τόπο. Αυτήν την παρηγοριά, αυτήν την Ευτυχία θα στερήσουμε την ΑΠΌ την Νέα γενιά Των παιδιών του ΚΑΒΟ ΝΤΟΡΟ και υπεύθυνοι θα ήμαστε όλοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...