Αφήστε τα νεκρά ΜΜΕ να προχωρούν

Επί πάρα πολλά χρόνια διάβαζα εφημερίδες, μανιωδώς. Υπήρξε μάλιστα δεκαετία, που αγόραζα μέχρι και τρεις την ημέρα. Τις Κυριακές ήταν η χαρά μου. Πέντε – έξι, και λίγες ήταν. Παράλληλα, τρελαινόμουν για τα διάφορα τηλεοπτικά πολιτικά talk shows.

Ειδικά αυτά της ιδιωτικής τηλεόρασης, που υποτίθεται πως ήταν «ανεξάρτητα», και πως άγγιζαν τον τύπο των ήλων. Όσο βαρετά και
τετριμμένα να ήταν αυτά που παρακολουθούσα, εμένα μου άρεσαν.

Ήμουν εθισμένος στην πολιτική απεραντολογία του τίποτα. Ήμουν, ένα είδος information junkie.
Μέχρι που άρχισα να διαπιστώνω, μέσα από συζητήσεις με γνωστούς και φίλους, πως πάνω που νόμιζα ότι είμαι καλά πληροφορημένος, υπήρχαν πράγματα της επικαιρότητας, και όχι μόνο, που όμως αγνοούσα. Η ενημέρωσή μου ήταν ελλιπής. Και ποιο ήταν το κενό; Τα μπλόγκς. Ποτέ δεν τους έδωσα ιδιαίτερη σημασία, θεωρώντας ότι όταν ο κάθε «σαχλαμάρας» (εμού συμπεριλαμβανομένου) μπορεί να φτιάξει δική του σελίδα, και να γράφει ότι παπαριά του κατέβει στο κεφάλι, τότε το αποτέλεσμα, αν μη τι άλλο, θα είναι λειψό. Έλα όμως, που σε συζητήσεις με φίλους, άρχισα να συναντώ σοβαρά και συγκροτημένα επιχειρήματα πάνω σε διάφορα ζητήματα, που είχαν ως πηγή τους τα μπλόγκς που απαξίωνα. Για αυτό και άρχισα δειλά δειλά να τα επισκέπτομαι.

Εκεί συνειδητοποίησα, πως υπήρχαν αρκετά από αυτά, που είτε τα διαχειρίζονταν «επαγγελματίες» δημοσιογράφοι της ενημέρωσης, είτε κάποιοι ερασιτέχνες «παθιασμένοι», διέθεταν πληροφορίες και απόψεις που άξιζαν, όχι μόνο μια δεύτερη ματιά, αλλά που πολλές φορές ήταν σαφώς πιο συγκροτημένες από την οποιαδήποτε αντίστοιχη καθεστηκυία άποψη στα «αργυρώνητα» συμβατικά ΜΜΕ. Και κόλλησα. Και σταμάτησα να αγοράζω εφημερίδες.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ