Η απαξίωση του έρωτα στην εποχή που ζούμε”

Αν υπάρχει μια κινητήρια δύναμη που δίνει χαρά στη ζωή μας και μας κάνει να χαμογελάμε από την καρδιά μας, αυτό είναι ο έρωτας. Είναι ένα συναίσθημα που φυτρώνει ανάμεσα σε πέτρες και μας αλλάζει λυτρώνοντάς μας από τη μοναξιά και τα προβλήματα της σύγχρονης ζωής. Είναι κάτι αληθινό σε έναν κόσμο υποκριτικό που παλεύει για ένα θεατρικό βραβείο. 

Αυτή την υπέρτατη ουσία της ζωής, οι σύγχρονες κοινωνίες την έχουν αναγάγει σε κάτι δύσκολο και πολυτέλεια με ημερομηνία λήξης. Η έλλειψη χρόνου και το χρήμα ήταν δύο δυνατά χαστούκια που άνοιξαν το δρόμο του μίσους και της αδιαφορίας σε έννοιες όπως συντροφικότητα και αγάπη. Σχέσεις που χτίζονται από ανάγκη, άνθρωποι που συμβιβάζονται σε καταστάσεις για οικονομικούς λόγους, άλλοι που πνίγουν τα συναισθήματά τους γιατί οι συνθήκες δεν τους το επιτρέπουν. Η οικονομία ρυθμιστής των συναισθημάτων..Μέσα στα τόσα προβλήματα ποιος είναι αλήθεια αυτός που θα μιλήσει με την καρδιά και όχι με τη λογική της εφήμερης επιβίωσης των σαρκικών ματαιόδοξων επιδιώξεων;

Η κοινωνία θέλησε να ζήσει πολλά και τώρα κατάντησε στερημένη του πιο σημαντικού βιώματος που δεν το αγοράζει το χρήμα. Το συναίσθημα είναι το τελευταίο αγαθό που το χρήμα δε μπορεί να αγοράσει και αυτό θα δημιουργεί πάντα ένα σύνδρομο μυστικής κακίας σε όσους νομίζουν ότι η κακοφτιαγμένη πνευματική τους ύπαρξη μπορεί να εντυπωσιάσει με το δύναμη του πλούτου.

Ο έρωτας αιμοραγεί στην εποχή μας, όμως όπου γεννιέται φέρνει τον αέρα της αλλαγής και της αληθινής ελπίδας που εκδηλώνεται με βάση τη καρδιά και όχι τα πρέπει. Το χρήμα σκοτώνει κάθε τι αληθινό με τη ψεύτικη υπόστασή του.