Κάλεσε να δυναμώσει η συσπείρωση και η ενότητα των εργαζομένων και των σωματείων της περιοχής, η μαχητική υπεράσπιση του Εργατικού Κέντρου και των αγώνων από την επίθεση της εργοδοσίας της κυβέρνησης και της σαπίλας του εκατομμυριούχου Παναγόπουλου.
«Η σημερινή μας Συνέλευση δεν είναι σημαντική μόνο γιατί θα συντονίσουμε τα βήματά μας, θα ανταλλάξουμε γνώμες και απόψεις για το πώς θα γίνουμε οι εργαζόμενοι και τα σωματεία μας πιο ισχυρά απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε από κυβέρνηση και εργοδοσία. Ξεχωρίζει και για τον εξής λόγο: είναι μια Συνέλευση μάχης με την ίδια την εργοδοσία και τα τσιράκια της μέσα στο εργατικό κίνημα», σημείωσε ο Αντώνης Κούκουρας και μέσα σε θερμό χειροκρότημα τόνισε:
«Κάποιοι νόμιζαν ότι με δικαστήρια, συκοφαντίες και απειλές θα ξαναβάλουν λουκέτο στο Εργατικό Κέντρο. Τα τελευταία τους καλέσματα για αποχή είναι μια ακόμα απόδειξη της ανυποληψίας και της κατρακύλας τους. Δεν τους πέρασε, δεν θα τους περάσει!
Είμαστε εμείς εδώ, οι δημοκρατικά εκλεγμένοι Αντιπρόσωποι από τα Σωματεία μας, οι τίμιοι συνδικαλιστές που δεν θα επιτρέψουμε την μεγάλη εργοδοσία και τους εργατοπατέρες να διαλύσουν το Εργατικό Κέντρο». Και μεταξύ άλλων πρόσθεσε:
«Προχωράμε αποφασιστικά, όπως απαιτούν οι συνθήκες, όπως έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και τα Σωματεία μας, αγωνιστικά, πρωτοπόρα, στηρίζουμε και συντονίζουμε την πάλη των εργαζομένων.
Αυτή η ανάγκη είναι μεγαλύτερη από ποτέ γιατί κυβέρνηση και εργοδοσία εξαπολύουν συντονισμένη επίθεση σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Για αυτό είναι μεγαλύτερη από ποτέ και η ανάγκη για την οργανωμένη διεκδίκηση όλων των εργαζομένων, με την ανάπτυξη ενός μεγάλου, ενωτικού και διεκδικητικού κινήματος.
Επιδιώκουμε το Εργατικό Κέντρο να συνεχίζει να παίζει το ρόλο του, να συνεχίσει να έχει την πορεία που έχει χαράξει τα τελευταία χρόνια, να είναι κοντά σε κάθε εργαζόμενο και Σωματείο, μαχητικά και ενωτικά, χωρίς να ξεχωρίζει τους εργαζόμενους από το χρώμα, τη φυλή, το φύλο, τη θρησκεία, την πολιτική τοποθέτηση.
Συντονίζουμε και δυναμώσουμε τις διεκδικήσεις!
Τα Συνδικάτα είναι των εργατών και όχι των εργοδοτών, τα Συνδικάτα οφείλουν να πάρουν διαζύγιο από τον εναγκαλισμό τους με την εργοδοσία, την κυβέρνηση και τους ανθρώπους τους στο κίνημα για να μπορέσουν να ορθοποδήσουν και να παίξουν το ρόλο τους.
Αυτά είναι που εχθρεύεται πρώτα και κύρια η εργοδοσία γιατί καταλαβαίνει ότι αποτελούν απειλή για τα δικά της, ταξικά συμφέροντα, γιατί τρέμει όσο τίποτε άλλο την οργανωμένη συνειδητοποίηση και πάλη των εργαζομένων.
Αυτά είναι που εχθρεύεται και η κυβέρνηση, αλλά και όλοι οι μηχανισμοί που με κοινό σχέδιο προσπαθούν να βάλουν εμπόδια και να υπονομεύσουν τον αγώνα των εργαζομένων.
Για αυτό λέμε και ξαναλέμε πως η υπονόμευση του αγώνα των Συνδικάτων και του Εργατικού Κέντρου, η προσπάθεια διάλυσης του Εργατικού Κέντρου ακόμα και με το ξεδιάντροπο κάλεσμα για αποχή συγκεκριμένων συνδικαλιστών, τους μόνους που εξυπηρετεί είναι τα μεγάλα αφεντικά και τις κυβερνήσεις.
Με το σημερινό μας Συνέδριο βάζουμε τέρμα στα εμπόδια και την υπονόμευση που επιχειρούν διάφοροι γνωστοί κύκλοι. Για να συνεχίσουμε απρόσκοπτα για τα μεγάλα ζητήματα που έχουμε μπροστά μας, αυτά που απασχολούν την εργατική τάξη».
Αναφέρθηκε στη βρώμικη επίθεση της ομάδας του Παναγόπουλου και την προσπάθεια να ανακόψουν την αγωνιστική πορεία του Εργατικού Κέντρου, υπογραμμίζοντας σχετικά με τη στάση τους:
«Είμαστε πραγματικά δύο κόσμοι! Και σήμερα εδώ φωτίζει ο κόσμος των εργαζομένων, του αγώνα και της συλλογικότητας.
Αυτοί με τη νοθεία, την αποχή, τα δικαστήρια και τα επιχειρηματικά συμφέροντα, και εμείς με τα Σωματεία, τις συλλογικές διαδικασίες, την ουσιαστική συζήτηση.
Ας αναρωτηθεί ο καθένας και η καθεμιά: μπορεί το Εργατικό Κέντρο να λειτουργήσει υπερ των εργαζομένων όταν το ίδιο και τα Σωματεία βρίσκονται σε έναν διαρκή κυκεώνα, με αγωγές, ασφαλιστικά, αιτήματα για προσωρινές Διοικήσεις και εξώδικα, με οικονομικό στραγγαλισμό, με το Διοικητικό Συμβούλιο του Εργατικού Κέντρο να λειτουργεί με τα 2/3;
Μπορεί να γίνει ανασύνταξη του κινήματός έχοντας στα πόδια μας αντί για τα σημαντικά και κύρια, αυτές τις τρικλοποδιές και την επίθεση που στήνει η εργοδοσία μαζί με την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, με επικεφαλής τον εκατομμυριούχο πρόεδρό της Παναγόπουλο που ''συγκυβερνά'' με τη ΝΔ εντός και εκτός ΓΣΕΕ. Αυτούς εξυπηρετούν οι ντόπιοι υποστηρικτές τους που δρουν μέσα στο εργατικό κίνημα.
Κανένας τίμιος συνδικαλιστής και εργαζόμενος, ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφορετικές του προσεγγίσεις, δε μπορεί να ανέχεται αυτές τις ενέργειες.
Πάμε λοιπόν σήμερα, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, με τη συζήτηση και την πείρα που πρέπει να ανταλλαχθεί, με τις αποφάσεις μας, να θέσουμε νέες, πιο γερές βάσεις, να ανανεώσουμε τη θέλησή μας για Εργατικό Κέντρο των εργατών και όχι των εργοδοτών, Εργατικό Κέντρο ανοιχτό, αγωνιστικό, ενωτικό, έτοιμο να ανταποκριθεί στην ανάγκη της εργατικής τάξης να ζήσει με βάση τον πλούτο που παράγει, να διεκδικήσει με την οργανωμένη της πάλη τη ζωή που της αξίζει.
Έχουμε υποχρέωση να δυναμώσουμε τον αγώνα, έχοντας καθαρό ποιους έχουμε απέναντι και ποιους δίπλα μας. Και απέναντί μας έχουμε όλους αυτούς που μας εξοντώνουν σε περίοδο ''ειρήνης'' στους χώρους δουλειάς, με νεκρούς, σακατεμένους, εξαντλημένους εργαζόμενους.
Όλους αυτούς που μας ληστεύουν για τα κέρδη τους: με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, με 13ωρα, χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις και συγκροτημένα δικαιώματα.
Και που τώρα μας καλούν να βάλουμε ''τα κεφάλια μέσα'', να μη διεκδικούμε τα σύγχρονα δικαιώματά μας, ενώ αύριο θα απαιτήσουν να περισταλούν ακόμα περισσότερο και να γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους στους πολέμους τους.
Δεν είναι ''μάχη για τις καρέκλες'' ή ''μάχη παρατάξεων'' όπως οι ίδιοι και διάφοροι άλλοι προσπαθούν να παρουσιάσουν για να φύγει η συζήτηση από την ουσία. Αλλά επίθεση ενάντια στην ίδια την εργατική τάξη και το κίνημά της! Γιατί επιτίθενται στο στήριγμα που έχει αποκτήσει για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων της.
Αρκεί ο καθένας να αναλογιστεί: ποιον ενοχλεί η δράση του Εργατικού Κέντρου αν όχι την εργοδοσία και την κυβέρνηση; Για να οδηγηθεί στο συμπέρασμα για ποιον δουλεύουν όλοι αυτοί.
Η εργοδοσία της περιοχής και οι κυβερνήσεις τα προηγούμενα χρόνια:
Είχαν καλομάθει να έρχονται εργαζόμενοι στο Εργατικό Κέντρο, να ζητάνε βοήθεια και να ''τρώνε πόρτα''.
Είχαν καλομάθει να μην εμφανίζεται το Εργατικό Κέντρο στους χώρους δουλειάς, να μην πατάει το πόδι του στην υπόλοιπη Εύβοια.
Είχαν καλομάθει να μη βγαίνει άχνα για τα εργοδοτικά εγκλήματα.
Είχαν καλομάθει να μη στηρίζονται τα Σωματεία στις διεκδικήσεις τους.
Είχαν καλομάθει να μην κουνιέται φύλλο, να μη γίνονται μαζικές κινητοποιήσεις παρά κάποιες λίγες, θλιβερές συναθροίσεις.
Είχαν καλομάθει να μην παίρνει θέση το εργατικό κίνημα για τον πόλεμο, τις γενοκτονίες, τα εγκλήματα όπως τα Τέμπη.
Είχαν καλομάθει να μη συμπορεύεται το εργατικό κίνημα με άλλα τμήματα του λαού όπως οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, η νεολαία
Είχαν καλομάθει να μην αναπτύσσεται η αλληλεγγύη σε πληγέντες από φυσικές καταστροφές, ενάντια σε πλειστηριασμούς, σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη όπως γίνεται τώρα με το Λαϊκό Φροντιστήριο, με Συναυλίες.
Είχαν καλομάθει να μην παίρνει πρωτοβουλίες το Εργατικό Κέντρο για όλες τις πτυχές της ζωής του λαού, όπως η Παιδεία, η Υγεία, ο Πολιτισμός.
Είχαν καλομάθει, με λίγα λόγια, να είναι το Εργατικό Κέντρο κλειστό!
Αλλά τους το λέμε και σήμερα να το ακούσουν καλά για να το συνηθίσουν: Το είχαν κλειστό, οι εργαζόμενοι το άνοιξαν, και δεν ξαναγυρνάει πίσω! Το Εργατικό Κέντρο δεν παραδίδεται στα χέρια τους! Δε θα το επιτρέψουμε!».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου