Επιστολή Μ.Παλαιολόγου στον Ευάγγελο Αποστόλου

Επιστολή προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Ευάγγελο Αποστόλου, αναφορικά με τις οικονομικές ενισχύσεις των αγροτών και το ακατάσχετό τους, απέστειλε η πολιτευτής Ν. Ευβοίας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη κα. Νικολοπούλου – Παλαιολόγου Μαρία, με αφορμή και τις κινητοποιήσεις τους για το μεταρρυθμιστικό σχέδιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το φορολογικό και ασφαλιστικό.

Στην επιστολή της επισημαίνεται ότι , υπό τις σημερινές συνθήκες, όπως αυτές διαμορφώνονται ,με ανοικτά πολλαπλά μέτωπα κατά των αγροτών, αρχής γενομένης από τις κατασχέσεις των οικονομικών ενισχύσεών τους από διαφόρους φορείς στους οποίους έχουν οφειλές και το αναδυόμενο μεταρρυθμιστικό φορολογικό και ασφαλιστικό σχέδιο , δεν
απομένει να δούμε στα επόμενα χρόνια που έρχονται μια ύπαιθρο χώρα στείρα, βυθισμένη στο τέλμα της απόγνωσης και της παρακμής, παρασύροντας μαζί της τις χιλιάδες αγροτικές οικογένειες που ζουν εκεί για να μπορούμε εμείς στις πόλεις να αισθανόμαστε την αύρα της δημόσιας προσφοράς τους.

Το κείμενο της επιστολής έχει ως εξής :

Χθες, ........η παρακράτηση των αγροτικών ενισχύσεων! Σήμερα, .......το φορολογικό και το ασφαλιστικό! Αύριο, ……........το τέλος της αγροτικής δραστηριότητας !

Κύριε Υπουργέ,

Με αφορμή τις έντονες διαμαρτυρίες γεωργο-κτηνοτρόφων του νομού μας, να πληθαίνουν όσο περνούν οι μέρες , για την παρακράτηση από τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς ποσών από τις πρόσφατα χορηγηθείσες επιδοτήσεις τους ( Άμεσες Ενισχύσεις - καθεστώς Βασικής ενίσχυσης, Εξισωτική Αποζημίωση - Ενισχύσεις Ορεινών και Μειονεκτικών περιοχών, Περιβαλλοντικές ενισχύσεις – Βιολογική κτηνοτροφία , κ.’α. ), από φορείς ( Δημόσιο - ΔΟΥ, ΟΓΑ, ΕΛΓΑ, Τράπεζες, κ’α. ) στους οποίους οι αγρότες έχουν οφειλές , θέλω να σημειώσω, τα εξής : 

Οι οικονομικές αυτές ενισχύεις αποτελούν, κατά κύριο λόγο, ένα τρόπο στήριξης των γεωργών-κτηνοτρόφων μέσω της αντιστάθμισης των φυσικών μειονεκτημάτων και όχι μόνο, που χαρακτηρίζουν εν πολλοίς τις αγροτικές περιοχές του τόπου μας και που έχουν σαν αποτέλεσμα να περιορίζουν τις επιλογές τους ως προς την άσκηση της δραστηριότητάς τους, να αυξάνουν υπέρμετρα τα κόστη παραγωγής και κατ΄ επέκταση να μειώνουν αισθητά το προσδοκώμενο όφελος τους, με συνέπεια να επικρατεί τάση εγκατάλειψης της γεωργικής δραστηριότητας. 

2. Οι επιδοτήσεις αυτές καθ’ αυτές δεν συνάδουν με την έννοια εισόδημα - κέρδος από ασκούμενη επαγγελματική δραστηριότητα και εν προκειμένω από αγροτική δραστηριότητα, καθόσον δεν αποτελούν αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής ( π.χ παραγωγή και πώληση αγροτικών προϊόντων ), σύμφωνα με την κείμενη φορολογική νομοθεσία ( παρ. 1 του άρθρου 21 του ν. 4172/2013 ), αλλά αποτελούν μια ιδιαίτερη συνοδευτική παροχή , ένα βοήθημα στην ομάδα αυτή των πολιτών ( γεωργο-κτηνοτρόφοι) που εργάζονται , κατά γενική ομολογία, υπό αντίξοες συνθήκες στην ύπαιθρο, στα πλαίσια της συνεχόμενης προσπάθειας ενίσχυσης του πρωτογενούς τομέα, που , σύμφωνα με την κοινοτική και εθνική νομοθεσία, βοηθά γενικότερα :

• στην διατήρηση ζωντανής της υπαίθρου, 
• στην παραγωγή αειφορικών συστημάτων, 
• στην παροχή δημόσιων αγαθών στην κοινωνία και 
• στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας 

και κατά συνέπεια μόνο ως αναγκαία επισφαλής απαίτηση μπορεί να εκληφθεί. 

Σύμφωνα με το Άρθρο 982 παρ. 2 εδ. ε΄ του Κ.Πολ.Δ. (όπως αυτή προστέθηκε με την παρ.2 άρθρ.29 του Ν.3147/2003, ΦΕΚ Α 135/5.6.2003), εξαιρούνται από την κατάσχεση: 

"ε) κάθε είδους κοινοτικές ενισχύσεις ή επιδοτήσεις στα χέρια του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. ως τρίτου, μέχρι την κατάθεση τους στον τραπεζικό λογαριασμό των δικαιούχων ή την με άλλο τρόπο καταβολή τους σε αυτούς." 

Οι παρεχόμενες οικονομικές ενισχύσεις προς τους αγρότες μας, καθορίζονται μέσα από την εκάστοτε εφαρμοζόμενη Κοινή Γεωργική Πολιτική ( ΚΓΠ )και διαχωρίζονται στις άμεσες ενισχύσεις ( Πυλώνας Ι της ΚΑΠ ), δηλ. πληρωμές, αποκλειστικά, από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, και στις ενισχύσεις αγροτικής ανάπτυξης ( Πυλώνας ΙΙ της ΚΑΠ ), για τις οποίες προβλέπεται κοινοτική και εθνική συμμετοχή ( δημόσια δαπάνη ) . 

4.α. Στο πλαίσιο αυτό οι άμεσες ενισχύσεις που βασίζονται καθαρά στον κοινοτικό προϋπολογισμό σε καμιά περίπτωση, δεν μπορούν να παρακρατηθούν, χωρίς τη σύμφωνη συγκατάθεση του δικαιούχου αγρότη, για τη διευθέτηση οφειλών του.

4.β. Για τις ενισχύσεις που παρέχονται στους αγρότες στον τομέα της αγροτικής ανάπτυξης, μέσω των μέτρων-δράσεων για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας και ανταγωνιστικότητας της γεωργίας, όπου προβλέπεται κοινοτική και εθνική συμμετοχή ( δημόσια δαπάνη ), εξαιρουμένων των ενισχύσεων για επενδύσεις παγίων – κάλυψης δαπανών, θα μπορούσε , υπό όρους , να εξετασθεί η παρακράτηση ποσών , στο μέρος εκείνο της ενίσχυσης που αναλογεί μόνο στην εθνική συμμετοχή για την κάλυψη της δημόσιας δαπάνης και φυσικά πέραν του ορίου του ακατάσχετου , σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία.

Είναι , λοιπόν, λάθος να πιστεύουμε ότι οι οικονομικές ενισχύσεις – επιδοτήσεις θεωρούνται προσθετικά στοιχεία των ακαθάριστων εσόδων (αποφ. 35494/20.03.2015/ΟΠΕΚΕΠΕ ), δηλαδή προσαυξάνουν τα ακαθάριστα έσοδα της γεωργο-κτηνοτροφικής εκμετάλλευσης, τουναντίον αποτελούν μειωτικό στοιχείο του άυλου κόστους διατήρησης και της συνέχειας λειτουργίας αυτής σε ένα αντίξοο κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο καταβάλλονται ως αντισταθμιστική παροχή.

Πολλές φορές έχουμε ακούσει από χείλη κυβερνητικών παραγόντων και όχι μόνο, ότι , οι οικονομικές ενισχύσεις ούτε κατάσχονται , ούτε φορολογούνται.

Ας γίνει , λοιπόν, αυτό στην πράξη!

Γιατί, αν αυτές κατάσχονται ή φορολογούνται, δεν απομένει να δούμε στα επόμενα χρόνια που έρχονται μια ύπαιθρο χώρα στείρα, βυθισμένη στο τέλμα της απόγνωσης και της παρακμής, παρασύροντας μαζί της τις χιλιάδες αγροτικές οικογένειες που ζουν εκεί για να μπορούμε εμείς στις πόλεις να αισθανόμαστε την αύρα της δημόσιας προσφοράς τους.

Για τους παραπάνω λόγους, επιβάλλεται, να επιληφθεί άμεσα ο δημόσιος μηχανισμός ( Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Υπουργείο Οικονομικών, ΟΠΕΚΕΠΕ – μέσω αυτού οι συνεργαζόμενες τράπεζες ), για την επίλυση του προβλήματος που έχει δημιουργηθεί και ταλανίζει αφόρητα τους αγρότες μας, προκειμένου να μη κατάσχονται οι οικονομικές τους ενισχύσεις, όπως ρητά αναφέρεται στο άρθρο 982 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. , καθόσον, τα χρήματα αυτά είναι πολύτιμα για την βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων και την επιβίωση των οικογενειών τους, σε αυτή την δύσκολη οικονομική συγκυρία, της κρίσης και της κοινωνικής κατάθλιψης.

Με εκτίμηση

Νικολοπούλου – Παλαιολόγου Μαρία

Πολιτευτής Ν. Ευβοίας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη