Συγκέντρωση και πορεία στους δρόμους της Χαλκίδας πραγματοποιήθηκε από τη Γραμματεία Εύβοιας του ΠΑΜΕ, με συμμετοχή σωματείων και μαζικών φορέων εργαζομένων, νεολαίας, γυναικών, συνταξιούχων, ενάντια στο αντιασφαλιστικό έκτρωμα, που επιχειρεί να φέρει η Κυβέρνηση τις επόμενες μέρες για ψήφιση. Οι συγκεντρωμένοι με το τέλος της κινητοποίησης ανανέωσαν το ραντεβού τους για την απεργία στις 4 Φλεβάρη.
Την ομιλία απεύθυνε η Ασημίνα Καραμπέτσου πρόεδρος της Ένωσης Ιδιωτικών Υπαλλήλων Χαλκίδας και μέλος του ΔΣ του Ε.Κ.Ε. η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε:
Το διάστημα που μας πέρασε, το ΠΑΜΕ άνοιξε το δρόμο με εξορμήσεις στις γειτονιές της Χαλκίδας, σε εργοστάσια και χώρους δουλειάς προκειμένου να υπάρξει ενημέρωση, να παρθούν πρωτοβουλίες, να οργανωθεί από παντού ο αγώνας ενάντια στο νέο έγκλημα εις βάρος της κοινωνικής ασφάλισης.
Στόχος μας και με την σημερινή κινητοποίηση είναι να ανοίξει η συζήτηση παντού, να δυναμώσει η απάντηση που πρέπει να δοθεί από το εργατικό-λαϊκό κίνημα.
Να το έχουμε καθαρό: η επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση δεν εξαιρεί κανέναν. Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε το δηλητήριο της διαίρεσης που έσπερναν τόσα χρόνια κυβερνήσεις αλλά και φορείς του εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ), παράγοντες και εκπρόσωποι του κεφαλαίου που δημιουργούσαν τείχη στην ενότητα της εργατικής τάξης απέναντι στους αντιασφαλιστικους σχεδιασμούς.
Η λογική «το ταμείο μου», η «κατηγορία μου», ο διαχωρισμός του Δημοσίου με τον Ιδιωτικό τομέα, οι διαχωρισμοί νέοι-παλιοί ασφαλισμένοι που στόχο είχαν τη διαίρεση, σήμερα εκλείπουν προς αρνητική κατεύθυνση.
Στο μέτωπο που ανοίγουμε να είμαστε όλοι μαζί, εργάτες, φτωχοί αγρότες, μικροί επαγγελματίες, επιστήμονες, γυναίκες, νεολαία. Έχουμε κοινά συμφέροντα και από κοινού χρειάζεται να δώσουμε αυτή τη μάχη.
Αυτό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε δεν εμφανίζεται μπροστά μας για πρώτη φορά. Στα τελευταία χρόνια με έξι διαφορετικούς νόμους οι συνταξιούχοι είδαν τη σύνταξή τους να μειώνεται από 14,3% οι χαμηλότερες έως και 40% ανάλογα με το ύψος τους. Το καινούριο σχέδιο – λαιμητόμος για τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα είναι το πιο πρόσφατο επίτευγμα ενός προμελετημένου σχεδίου με αντιασφαλιστικούς νόμους και διατάξεις που χτίζονταν τούβλο – τούβλο όλο το προηγούμενο διάστημα. Αυτή η κυβέρνηση έρχεται να βάλει το επιστέγασμα, να ισοπεδώσει ότι όλοι οι προηγούμενοι ήθελαν αλλά δεν μπόρεσαν να περάσουν ενάντια σε ασφαλιστικά δικαιώματα, συντάξεις, στο δικαίωμα μας στην υγεία και πρόνοια.
Η κοινωνική ασφάλιση δε μας χαρίστηκε, δε μας παραχωρήθηκε. Το ασφαλιστικό για εμάς δεν είναι πράξεις, δεν είναι πίνακες εσόδων-εξόδων σε λογιστικά βιβλία. Είναι η ζωή μας και γι αυτό δεν παζαρεύεται! Τα εκατομμύρια των εργαζομένων σε όλον το κόσμο κατέκτησαν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα δια πυρός και σιδήρου, με αιματηρούς πολύχρονους αγώνες για να μην πεθαίνουν σαν το σκυλί στ’ αμπέλι, για να έχουν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη, για να έχουν προστασία στον επαγγελματικό κίνδυνο, στις σκαλωσιές, στα ορυχεία, στις μηχανές αλλά και προστασία απ’ τις επαγγελματικές ασθένειες ιδιαίτερα σε ανερχόμενους κλάδους. Διεκδίκησαν και κατέκτησαν με τους αγώνες τους το ασφαλιστικό σύστημα να διευρύνει το πλέγμα προστασίας τους ώστε μετά τον εργάσιμο βίο να υπάρχει προστασία και αξιοπρεπής ζωή μέσω των συντάξεων, να υπάρχει συνολική κάλυψη και φροντίδα της εργατικής-λαικής οικογενείας, το δικαίωμα και η προστασία της μητρότητας, η ασφάλιση των παιδιών, τα προνοιακά επιδόματα για πιο ευπαθείς ομάδες.
Στον αντίποδα, για τα μονοπώλια και την κυβέρνηση το πρόβλημα στην κοινωνική ασφάλιση είναι οικονομοτεχνικό. Οι λύσεις που προτείνουν δεν παίρνουν ως βάση τις λαϊκές ανάγκες αλλά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου. Η ασφάλιση είναι το μη μισθολογικό κόστος για τους επιχειρηματικούς ομίλους, την αντιλαμβάνονται ως βαρίδι στην αύξηση της κερδοφορίας τους. Γι’ αυτό, μας πιπιλίζουν τα αφτιά από το πρωί μέχρι το βράδυ για το “δυσβάστακτο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα”, ρίχνουν το βάρος στις αναλογίες συνταξιούχων-εργαζομένων, στα διογκωμένα ελλείμματα των ταμείων, στην κακοδιαχείριση, στις ασφαλιστικές εισφορές, στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης που συνεχώς τα αυξάνουν.
Αυτή η κατάσταση δεν διορθώνεται ούτε σουλουπώνεται με την μια ή με την άλλη παρέμβαση. Δεν υπάρχει διέξοδος σε όφελος των εργαζομένων, των σύμμαχων στρωμάτων, στη λογική της διαχείρισης ή του μικρότερου κακού.
Απέναντι σε όλα αυτά, δεν υπάρχει άλλος δρόμος για εμάς εκτός από την αγωνιστική απάντηση για να μην περάσουν οι επιδιώξεις της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της ΕΕ. Να μην πληρώσουμε για πολλοστή φορά εμείς τις συνέπειες της κρίσης, τη λεηλασία των ταμείων που δεν έγινε με δική μας ευθύνη.
Από αυτήν την άποψη το ζήτημα του ασφαλιστικού συστήματος δεν είναι λογιστικό όπως αναφέρουν τα κόμματα που στηρίζουν τον καπιταλισμό και την ΕΕ, αλλά πολιτικό και ταξικό. Είναι σύγκρουση τάξεων, ταξικών συμφερόντων, διαφορετικών δρόμων ανάπτυξης. Ο ένας δρόμος εμποδίζει κάθε ικανοποίηση ακόμα και των πιο βασικών λαϊκών αναγκών που σήμερα πολλαπλασιάζονται και ο άλλος, ο πιο δύσκολος που απαιτεί ρήξεις και συγκρούσεις φωτίζει τη διέξοδο.
Συνάδελφοι, η ασφάλιση για εμάς είναι δικαίωμα! Σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις λόγω της ασύγκριτα υψηλότερης παραγωγικότητας να μειωθούν δραστικά τα όρια συνταξιοδότησης και ο χρόνος εργασίας, να αυξηθούν οι μισθοί, οι συντάξεις, να διευρυνθούν οι παροχές Υγείας, Πρόνοιας, τα κοινωνικά δικαιώματα.
Σήμερα, απαιτούμε Δημόσια, καθολική, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση. Παλεύουμε για ένα ενιαίο σύστημα που να περιλαμβάνει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης της υγείας, τις παροχές και υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας. Είμαστε ριζικά αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της κοινωνικής ασφάλισης, όπως επίσης διαφωνούμε με τη δραστηριότητα ασφαλιστικών εταιριών σε τομείς που καλύπτει η κοινωνική ασφάλιση.
Για όσους αναρωτιούνται αν από τους αγώνες μπορεί να βγει αποτέλεσμα έχουμε να πούμε, πως αδιέξοδοι είναι οι αγώνες που γίνονται στη λογική της αλλαγής του μίγματος διαχείρισης, της κυβερνητικής εναλλαγής, όπου τελικά ο παρονομαστής παραμένει ο ίδιος, τα βάρη συνεχίζουν να είναι στις πλάτες των εργαζόμενων.
Η αποτελεσματικότητα στους αγώνες μας έχει να κάνει με την οργάνωση του Σωματείου σε επίπεδο κλάδου ή επιχείρησης, με πρόγραμμα δράσης, με πλαίσιο διεκδικήσεων, που αναπτύσσει πρωτοβουλίες με στόχο την οργάνωση των εργατών αλλά και την διαπαιδαγώγηση των αυριανών εργατικών μαζών. Αυτή η δουλειά μπορεί να ανατρέπει μέρα με τη μέρα τους συσχετισμούς, να διαμορφώνει αντιλήψεις, να ανεβάζει το επίπεδο οργάνωσης και συνείδησης πρωτοπόρων δυνάμεων.
Μέσα από έναν τέτοιο δρόμο μπορούμε να μιλάμε για αλλαγές και ανατροπές που θα φέρουν την εργατική τάξη στην εξουσία. Δρόμο σταθερά προσανατολισμένο σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, όχι μόνο με προσήλωση στην επικαιρότητα αλλά με σχέδιο, με δουλειά επίμονη, σταθερή, με πολύμορφη πάλη, με διεκδίκηση των απωλειών σε συνδυασμό με τις σύγχρονες ανάγκες σε κάθε κλάδο, ειδικά σε αυτούς που είναι καθοριστικοί για τις τάσεις της οικονομίας. Ο δρόμος αυτός χρειάζεται επίσης να είναι σε διαρκή πάλη με την εργοδοσία, με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Μέση λύση δεν υπάρχει: 'Η με τα κέρδη του κεφαλαίου ή με τις σύγχρονες ανάγκες μας. Τις επόμενες μέρες μέχρι την απεργία στις 4 Φλεβάρη πρέπει να φτάσει παντού το σύνθημα:
Διαλύουν την ασφάλιση και βγαίνουμε στο δρόμο - Πάρτε πίσω το νόμο λαιμητόμο! Την ημέρα της απεργίας στις 4 Φλεβάρη να πάρουν ισχυρή απάντηση, να νεκρώσουν εργοστάσια, μαγαζιά, γραφεία να βουλιάξει η Χαλκίδα και όλες οι πόλεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου