«Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση βασίζει την επικοινωνιακή της πολιτική στο -έστω ισχνό και αμφισβητούμενο- πρωτογενές πλεόνασμα, είναι σαφές ότι, παρά τα θρυλούμενα, η εποχή των Μνημονίων καθόλου δεν φαίνεται να φθάνει στο τέλος της», δηλώνει ο εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων.
Μας περιμένουν υποχρεώσεις που δεσμεύουν ασφυκτικά τη χώρα επί δεκαετίες μετά το τέλος των δόσεων: με τη Δανειακή Σύμβαση η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη σε διαρκή πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 5% (όσα δεν είχε ούτε η Γερμανία, σε εποχές πολύ καλύτερες) και σε οροφή πρωτογενών δημόσιων δαπανών στο 37% του ΑΕΠ όταν ο αντίστοιχος μέσος όρος της ευρωζώνης είναι στο 43%.
Καθυστερημένα και ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ προσεγγίζει περισσότερο την ουσία της συστημικής κρίσης. Ομολογεί ότι δεν υπήρχαν μηχανισμοί αντιμετώπισης της κρίσης στην ευρωζώνη και την πλήρωσαν οι πιο ευάλωτες χώρες της. Αλλά και ότι δεν υπάρχει δημοκρατική νομιμοποίηση στις πολιτικές, που μπορεί να προσφέρει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Οι Πράσινοι ήταν οι πρώτοι που ανέδειξαν την ελληνική κρίση ως μέρος μιας συνολικότερης κρίσης της ευρωζώνης -που είχε οικοδομηθεί σε σαθρά θεμέλια και με σοβαρό έλλειμμα κοινών πολιτικών. Παράλληλα, έδωσαν μάχες για την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και ζήτησαν ευθύνες για τις κοντόφθαλμες επιλογές των κυβερνήσεων. Οι Οικολόγοι Πράσινοι αγωνίζονται για κοινή ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική σε κατευθύνσεις αλληλεγγύης, βιωσιμότητας και κοινωνικής συνοχής.
Όμως η πολιτική της Κομισιόν και των κυβερνήσεων ροκανίζει τα ίδια τα θεμέλια της Ευρώπης, αποξενώνοντας τους πολίτες της και στρέφοντας τις μισές ευρωπαϊκές κοινωνίες εναντίον των άλλων μισών. Και τα αδιέξοδα αυτά αντιμετωπίζονται μόνο με ριζική αλλαγή πολιτικών, για μια νέα πανευρωπαϊκή πλειοψηφία για δημοκρατική, κοινωνική και ομοσπονδιακή Ευρώπη, με ταυτόχρονες απαντήσεις για την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση της κρίσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου