Και το 2014, τι;

Το διώξαμε και το 2013, αλλάξαμε το χρόνο και εισήλθαμε έτσι φουριόζικα στο 2014. Αν κινηθώ σε λογικά πλαίσια και γίνω πάλι η μίζερη της παρέας, θα σας πω ότι το νέο έτος, θα είναι πολύ χειρότερο από το προηγούμενο, που όλοι βιαζόμασταν να ξεφορτωθούμε. Αν πίστευα το αντίθετο, μάλλον θα ονειροβατούσα.

Νέα σκληρότερα μέτρα θα έρθουν, τα λεφτά από τις τσέπες μας θα συνεχίζουν να εξατμίζονται, η ‘’μούγκα’’ και η αδράνεια του λαού μας θα εξακολουθήσει να κυριαρχεί … και αυτό το λερό ποτάμι θα συνεχίσει να κυλά. Θα μου πει ο αισιόδοξος: «Θα πέσει η κυβέρνηση, η αριστερά θα μας απαλλάξει από τα μνημόνια κ.ο.κ.» Ναι φίλε μου, καλά όλα αυτά … να πέσει και η κυβέρνηση, να ανέβει και η αριστερά, να φύγουν και τα μνημόνια. Δεν είμαι καμιά καχύποπτη αλλά αν με ρωτάς, ούτε το κοινοβούλιο μας εμπιστεύομαι ότι θα ρίξει την κυβέρνηση, αλλά ούτε και την αριστερά ότι θα τηρήσει τις υποσχέσεις της. Όποιος καεί απ το χυλό φυσάει και το γιαούρτι, έτσι δεν λένε; Κάπως έτσι είναι λοιπόν.

Κι όσο για αυτήν την ελπίδα που πεθαίνει πάντα τελευταία … είμαι σίγουρη ότι ούτε αυτή αισθάνεται πολύ καλά. Και πώς να αισθάνεται καλά άλλωστε; Νέα χαράτσια στη ΔΕΗ, αλλαγές-οδοστρωτήρας στο ασφαλιστικό, 25 ευρώ το εισιτήριο στα νοσοκομεία, 3 ευρώ μηνιαίο τέλος για μια τραγελαφική ‘’Δημόσια’’ τηλεόραση, ανοιχτά πανεπιστήμια μέχρι τον Αύγουστο, επερχόμενες δημοτικές εκλογές με δημοφιλέστερη την υποψηφιότητα Κασιδιάρη και πολλά ακόμη ‘’αισιόδοξα’’ νέα.

Μετά απ’ όλα αυτά εγώ τι να ευχηθώ για το 14’; Την υγειά μας να ‘χουμε, γιατί το 25άρι δεν περισσεύει σε κανέναν … τύχη να ‘χουμε, να πιάσουμε κανένα λαχείο μήπως και σωθούμε, συνείδηση να αποκτήσουμε μπας και δούμε άσπρη μέρα μες το μαύρο μας το χάλι, ε και τι άλλο; Α ναι! Και αγάπη να χουμε μπόλικη να την μοιράζουμε, γιατί αν ένα πράγμα μπορούμε να βάλουμε στόχο για αυτή τη χρονιά, είναι να παραμείνουμε άνθρωποι, κι αν δεν ήμασταν να γίνουμε. Γιατί ίσως τελικά η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά να ναι ότι μας έχει μείνει, για να ονειρευόμαστε λεύτεροι, για να ζεσταίνουμε την καρδιά και τις ελπίδες μας.

Το λοιπόν, καλή χρονιά να ‘χουμε, να “χετε δύναμη, κουράγιο και υπομονή, και να θυμάστε, αυτή η ριμάδα η αλλαγή, από μέσα μας ξεκινάει, μη τα λέμε και τα ξαναλέμε και γινόμαστε κλισέ.