Μαχαίρια..

ΚΑΜΙΑ φορά οι άνθρωποι δεν είναι όπως φαίνονται. Το ακραίο παράδειγμα είναι ο «Ταλαντούχος κ. Ρίπλεϊ». Βαθιά συμπλεγματικός και μοχθηρά διπρόσωπος, ο ήρωας της Πατρίσια Χάισμιθ ενσωματώνεται πρώτα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον και μετά σκοτώνει. Τον ενσάρκωσε στην οθόνη ο Ματ Ντέιμον. 

ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ που να τον κάνει αστέρα του Χόλιγουντ ο ταλαντούχος κ. Μαρκόπουλος δεν έχει. Αλλά τα τραπεζώματα, τα τετ-α-τετ και οι ελιγμοί του Κώστα έκαναν άνω - κάτω τη ΝΔ την Κυριακή. Δεν είναι αποκλειστικός υπεύθυνος - υπήρξαν κι άλλοι που κινήθηκαν με προσωπικά κριτήρια - αλλά ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος χρεώνεται σε
μεγάλο βαθμό όσα συνέβησαν.

ΣΤΟ αστυνομικό μυθιστόρημα της ΝΔ όλα ξεκίνησαν από την ενσωμάτωση του Μαρκόπουλου στο περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά. Αυτή έγινε τις κρύες ημέρες του Οκτωβρίου του 2009. Ο Μαρκόπουλος ήταν από τα ορφανά του καραμανλισμού που δεν πήγαν στην Ντόρα στην πρώτη φάση που η Μπακογιάννη ήταν φαβορί. Ισως και γιατί είχε τοποθετηθεί εκεί ο επίσης πολιτευόμενος με τη ΝΔ στην Εύβοια - άρα τοπικός αντίπαλος του Μαρκόπουλου - Σίμος Κεδίκογλου. Ηταν μια κρίσιμη φάση. Ο Αντώνης άρχισε τον αγώνα για την ηγεσία έχοντας δίπλα του μια φούχτα βουλευτές. Οταν τελικά εξελέγη την 29η Νοεμβρίου 2009, η τάση ήταν να ανταμειφθούν αυτοί πολιτικά.

ΚΑΠΩΣ έτσι ο Μαρκόπουλος έγινε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Δεν είχε ούτε την κοινοβουλευτική παλαιότητα ούτε τα αναγκαία προσόντα. Απλός υπουργός Τουρισμού του Καραμανλή, ο Κώστας αρπάχτηκε με τους πάντες στη ΝΔ. Παρ' όλα αυτά η ηγεσία της ΝΔ τον κάλυψε στη Βουλή. Οπως τον κάλυψε και πολιτικά όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου έβαλε κάποια θέματα διαχείρισης στον ΕΟΤ προ 2009. Αν ο Σαμαράς δεν ήθελε να του κακολογούν τον Μαρκόπουλο, ήταν γιατί είχε αδυναμία σε αυτούς που στάθηκαν δίπλα του από την αρχή.

ΠΑΡ' ΟΛΑ αυτά, ο Μαρκόπουλος αποδείχθηκε άπληστος και ανικανοποίητος. Ηθελε, παραδείγματος χάριν, να γίνει γραμματέας του κόμματος, αποβλέποντας σε όλο και μεγαλύτερο ρόλο. Την ίδια ώρα πρωτοστατούσε σε σκληρές έως παραλογισμού αντιμνημονιακές θέσεις, συνήθως σε πρωινάδικα της τηλεόρασης. Η μετάλλαξη της λαϊκής Δεξιάς είχε ως αποτέλεσμα έναν πολιτικό λόγο που συνιστούσε ολοκληρωτική αντιπολίτευση στις προσπάθειες συμμαζέματος της οικονομίας. Ενώ ο ίδιος ο Σαμαράς ήταν πιο προσεκτικός, επικρίνοντας την υφεσιακή διάσταση του Μνημονίου και επισημαίνοντας ότι διαφωνεί με τα μέσα και όχι με τους στόχους της οικονομικής πολιτικής.

Η ψυχολογία του ανικανοποίητου, αλλά και η οργή του καταφρονεμένου εξηγούν γιατί ο Μαρκόπουλος σήκωσε μαχαίρι. Και μάλιστα χωρίς δισταγμό. Αραγε πίστευε κι αυτός - όπως κάποιοι άλλοι - ότι ο Σαμαράς δεν θα διέγραφε; Δεν είναι απίθανο. Ή μήπως εζήλωσε τη δόξα του Καρατζαφέρη; Στο κάτω - κάτω, τι ήταν ο Καρατζαφέρης προ δεκαπενταετίας ως βουλευτής της ΝΔ; Ενας μητσοτακικός Μαρκόπουλος της εποχής δεν ήταν; Υστερα είναι η περίπτωση του Πάνου Καμμένου που ποζάρει ως εκφραστής όχι της λαϊκής, αλλά μιας έξαλλης Δεξιάς και χτυπάει ταβάνι στη Β' Αθηνών.

ΜΕ απλά λόγια, Μαρκόπουλος και Σία κινήθηκαν στη λογική πως το αντι-Μνημόνιο έχει ψωμί, αλλά και ότι υπάρχει ζωή και εκτός ΝΔ.

Του Δημήτρη Μητρόπουλου