"Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα"

Καθώς ο πλανήτης μας είναι γεμάτος περιβαλλοντικά προβλήματα, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας προωθούνται σαν η μαγική λύση που θα τα διορθώσει όλα. Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ομορφιά των τοπίων μας,θα πρέπει να κατασκευάσουμε αιολικά πάρκα με πολλή προσοχή, και καλό και συνολικό σχεδιασμό. Επίσης, οι ανεμογεννήτριες παράγουν ενέργεια όχι κατ' ανάγκη όταν τη χρειαζόμαστε, αλλά όταν φυσάει, και επειδή δεν μπορούμε να βασιστούμε σ' αυτές, αναγκαζόμαστε ούτως ή άλλως να έχουμε τα θερμοηλεκτρικά αναμμένα.
Παρόλα αυτά τα γνωστά προβλήματα, υπάρχει μια τεράστια κίνηση αλόγιστης εγκατάστασης όσο γίνεται περισσότερων ανεμογεννητριών, βιαστικά, σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές της χώρας. Το κόστος αυτής της υποτίθεται «καθαρής» ενέργειας είναι τεράστιο και πληρώνεται από τους πολίτες με τη μορφή επιδοτήσεων, που τελικά αποτελούν τεράστια κέρδη για λίγες εταιρείες.
Όπως πιθανότατα δεν γνωρίζατε, υπάρχουν εδώ και καιρό σχέδια για την ανάπτυξη και θαλάσσιου αιολικού πάρκου στην Ν.Εύβοια.

Στο άρθρο αυτό θα θέλαμε να ασχοληθούμε λιγο με την τεχνική και οικονομική πλευρά του ζητήματος. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η κατασκευή αυτών των γιγάντιων αιολικών πάρκων θα προσφέρει φτηνή και πράσινη ενέργεια και θα βοηθήσει στην καταπολέμηση του
φαινομένου του θερμοκηπίου. Είναι πράγματι έτσι;


Ως γνωστόν, αιολικά πάρκα (χερσαία και θαλάσσια) λειτουργούν εδώ και πάνω από 10 χρόνια στη Βόρεια Ευρώπη (Δανία, Αγγλία, Ολλανδία, Γερμανία) και οι εκεί εμπειρίες μπορούν να μας οδηγήσουν σε κάποια συμπεράσματα.

Πρώτα από όλα, το βασικό πρόβλημα είναι ότι ο αέρας (σε αντίθεση π.χ. με το νερό) δεν μπορεί να μεταφέρει πολλή ενέργεια. Για αυτό το λόγο, ενώ μια μικρή σε μέγεθος υδροηλεκτρική τουρμπίνα μπορεί να παράγει πολλά μεγαβάτ ισχύος, για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα με ανεμογεννήτριες χρειαζόμαστε πολλές ανεμογεννήτριες τεραστίων διαστάσεων οι οποίες και κοστίζουν πανάκριβακαι έχουν τα γνωστά προβλήματα της οπτικής, ηχητικής και ηλεκτρομαγνητικής ρύπανσης.

Δεύτερο, το ρεύμα που παράγουν οι ανεμογεννήτριες είναι στην πραγματικότητα μόνο ένα μικρό ποσοστό της ονομαστικής τους ισχύος γιατί πολύ απλά λειτουργούν μόνο όταν ο άνεμος φυσάει με μια συγκεκριμένη ένταση (περίπου από 4 μέχρι 8 μποφώρ). Από μετρήσεις που έχουν γίνει στην Ολλανδία και τη Δανία προκύπτει ότι η απόδοση των ανεμογεννητριών στη θάλασσα φτάνει το πολύ μέχρι το 30%.

Τι γίνεται τώρα αν προσθέσουμε στο δίκτυο ανεμογεννήτριες; Η παραγωγή ρεύματος από τις ανεμογεννήτριες παρουσιάζει τεράστιες αυξομειώσεις σε επίπεδο ημερών αλλά και ωρών και λεπτών ανάλογα με τον άνεμο.

Το ηλεκτρικό δίκτυο της Ελλάδας σήμερα πολύ απλά ΔΕΝ μπορεί να απορροφήσει αυτές τις αυξομειώσεις. Για να μπορέσει το δίκτυο να «σηκώσει» όλη την ισχύ που θέλουν να εγκαταστήσουν, θα πρέπει πρώτα να επενδυθούν κάποια δισεκατομμύρια για την αναβάθμιση του δικτύου. Στην Αγγλία, 5 εταιρείες που διαχειρίζονται αιολικά πάρκα πληρώνονται από το κράτος για να ΜΗΝ λειτουργούν τις ανεμογεννήτριές τους κάποιες μέρες, γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα κινδύνευε να καταρρεύσει το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας.

Πουθενά ανά τον κόσμο δεν έχει κλείσει ούτε ένα θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο λόγω της εγκατάστασης ανεμογεννητριών. Κάτι τέτοιο είναι εξ’ ορισμού αδύνατο αφού, όπως είδαμε, η αιολική ενέργεια λόγω των αυξομειώσεων μόνο επικουρικά μπορεί να λειτουργήσει.

Πάμε να δούμε και το κόστος. Στόχος του νομοσχεδίου της κυβέρνησης είναι να πετύχει 40% διείσδυση αιολικής ενέργειας μέχρι το 2020. Η ετήσια κατανάλωση είναι 60 TWh, άρα με μέσο όρο επιδότησης 150 ευρώ/MWh, το κόστος θα φτάσει τα 3.6 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως! Άρα και το επιχείρημα ότι «ο άνεμος είναι δωρεάν» καταρρέει, αφού αυτόν τον άνεμο θα τον πληρώνουμε όλοι μας πανάκριβα, είτε μέσα από τα τιμολόγια της ΔΕΗ είτε μέσω τοκογλυφικών δανείων από το ΔΝΤ και την ΕΕ.

Συμπερασματικά, Το ζητούμενο της ιστορίας τελικά δεν είναι η φτηνή και πράσινη ενέργεια. Το ζητούμενο είναι, ως συνήθως, ποιοι θα μοιραστούν τα δισεκατομμύρια των επιδοτήσεων. Οι μεγάλες κουβέντες περί πράσινης ενέργειας και σωτηρίας του πλανήτη είναι «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα». Και το κόστος θα το πληρώσουμε πάλι εμείς, μόνο που αυτή τη φορά δε διακυβεύονται μόνο κάποια χρήματα αλλά η ίδια η επιβίωση των κατοίκων της Νότιας Εύβοιας και ειδικά του Κάβο Ντόρο καταστρέφοντας μιας για πάντα το περιβάλλον 




ΥΓ.1
Η αξία της γης και των ακινήτων στην ύπαιθρο εξαρτάται κατά το μεγαλύτερο μέρος από την απουσία οχλήσεων και τη φυσική ομορφιά του τοπίου. Η εγκατάσταση τεράστιων α/γ με τις οχλήσεις που συνεπάγονται από μόνες τους αλλά και από τη συνοδεία δικτύων και δρόμων πρόσβασης, στερεί τη γη από τα φυσικά της χαρίσματα και αμαυρώνει την εικόνα της. Κανείς δεν νιώθει ευχαρίστηση βλέποντας ένα τοπίο βιομηχανικό, πόσο μάλλον να θέλει να αγοράσει ιδιοκτησία που με κάποιον τρόπο επηρεάζεται από τις α/γ. Στη Βρετανία οι εκτιμητές ακινήτων κατέληξαν ότι κατοικίες κοντά σε α/γ χάνουν την ελκυστικότητα τους και ένα σημαντικό μέρος της αγοραστικής αξίας τους...

ΥΓ.2
Οσο για τους υποστηρικτές της αιολικής ενέργειας που διατυμπανίζουν όπου βρεθούν και όπου σταθούν τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Οι περισσότερες θέσεις εργασίας βρίσκονται εκεί όπου κατασκευάζονται α/γ ...Σε σύγκριση με τον τουρισμό, τα ΑΠ όχι μόνο προσφέρουν ελάχιστη απασχόληση, αλλά απειλούν να μειώσουν θέσεις εργασίας εξαιτίας της αρνητικής επίδρασης που έχουν στο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο...