Συγγνώμη – μια λέξη 8 γράμματα. Κι όμως είναι τόσο δύσκολο να την προφέρουμε, να την αρθρώσουμε, να την εννοούμε πραγματικά όταν τη λέμε.Πολλές φορές δεν μπορούμε να παραδεχτούμε το λάθος μας, αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι κάνουμε λάθη, ότι πληγώνουμε τους άλλους κι εμείς κι όχι μόνο πληγωνόμαστε εμείς από αυτούς.
Σ’ άλλες πάλι περιπτώσεις αισθανόμαστε επιτακτικά την ανάγκη να ζητήσουμε συγγνώμη. Για να απαλλαγούμε από τις τύψεις ή τις ενοχές μας, για να δείξουμε πως πραγματικά μετανιώσαμε, για να αυξήσουμε την αυτοεκτίμησή μας.
Πολύ συχνά χρησιμοποιούμε δικαιολογίες είτε για να διώξουμε την ενοχή από πάνω μας είτε για να καλυτερέψουμε την εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας. Σίγουρα καλύτερη όλων είναι αυτή η λέξη με τα 8 γράμματα, όμως μια συγγνώμη που δεν την εννοούμε, δεν τη πιστεύουμε και δεν τη νιώθουμε είναι χειρότερη απ’ οτιδήποτε άλλο…
Στα γιαπωνέζικα το “συγγνώμη” είναι συνώνυμο του “ευχαριστώ”…
Μια συγνώμη είναι ένα ευχαριστώ προς τον άνθρωπο που μας σκέφτεται, νοιάζεται και μας αγαπά...
Τη βλέπουμε συχνά να γράφεται με ένα γάμα, είναι όμως σωστό;
Η λέξη προέρχεται από το «συν + γνώμη» (συν + γιγνώσκω: έχω την ίδια γνώμη με κάποιον, αλλάζω γνώμη, μετανοώ). Το «ν» αφομοιώνεται από το «γ» που ακολουθεί και μετατρέπεται και αυτό σε «γ».
Επηρεαζόμενοι από την προφορά της, όπου το «γγ» ακούγεται ως ένα «γ», παραλείπουμε και στον γραπτό λόγο το ένα από τα δύο «γ». Έτσι όμως αλλοιώνουμε την προέλευση της λέξης αφού προέρχεται από το «συν + γνώμη» και όχι από το «συ + γνώμη». Επομένως, η σωστή γραφή είναι συγγνώμη.
συγγνώμη (η) (προφέρεται κ. συγνώμη) 1. (α) η έκφραση τής μετάνοιας κάποιου για λόγο ή πράξη του εις βάρος άλλου: σας ζητώ συγγνώμη για ό,τι είπα εναντίον σας || τι να την κάνω τη ~ σου; (β) η αποδοχή τής μετάνοιας (κάποιου) από το πρόσωπο που έχει θιγεί από λόγο ή πράξη του: δίνω τη ~ μου (συγχωρώ) συν. συγχώρεση 2. ΝΟΜ. η απόσβεση των νομικών συνεπειών παραπτώματος με σχετική άτυπη δήλωση αυτού που έχει προσβληθεί· ως επιφώνημα: συγγνώμη!) 3. για να εκφράσει κανείς τη μεταμέλειά -του: ~, δεν ήθελα να σε πληγώσω! || ~ για χθες· δεν έπρεπε να μιλήσω έτσι! || (επιτατ.) χίλια ~! 4. στην αρχή τού λόγου, ως ευγενική / διακριτική εισαγωγή σε αίτημα, ερώτημα, παράκληση κ.λπ.: ~ μπορώ να περάσω; / επαναλαμβάνετε; / να πω κάτι; || ~ αλλά θα πρέπει να σας διακόψω συν. (λαϊκ.) με το συπάθιο 5. (ειδικότ. + αλλά) (α) για την έκφραση ενστάσεως, διαφωνίας: ~, αλλά δεν έχεις δίκιο! || ~, αλλά αυτό που είδα δεν ήταν ένα απλό καβγαδάκι· μόνο μαχαίρια δεν τράβηξαν! (β) για να αρνηθεί ή να απορρίψει κανείς κάτι ευγενικά: ~, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ αυτό το δώρο! || ~, αλλά προηγείται ο κύριος! 6. για να διορθώσει κανείς δικό του λάθος: Ο Μιχάλης είναι εδώ; ~, ο Μίλτος ήθελα να πω! || έχε μαζί σου και τη φωτογραφία, ~, την ταυτότητα σου 7. για τον ειρωνικό ή υποτιμητικό σχολιασμό τής αντίδρασης κάποιου σε αυτά που του είπαμε: Καλά, ~! Δεν ήξερα ότι σ’ ενοχλεί τόσο η αλήθεια! || ~, δεν ήξερες ότι θα αντιδράσει αρνητικά; Βλέπε σχόλιο λ. -γγ-, -γκ-.
[ΕΤΥΜ. αρχ., αρχική σημ. «συμπάθεια, επιείκεια», < συγγιγνώσκω «έχω την ίδια γνώμη, συμφωνώ - συγχωρώ, συμπονώ» (βλ. και γνώμη)].
συγγνώμη: προφορά. Κανονικά η προφορά τής λέξης είναι /siŋ-γnómi/ με το πρώτο γ να προφέρεται ως έρρινο μπροστά οπό το γ τον β' συνθετικού τής λέξης (συν + γνώμη), όπως συμβαίνει σε παρόμοιες λέξεις (πβ. συγ-γραφέας, εγ-γενής, έγ-γάμος, βλ. -γγ-). Ωστόσο, λόγω τής κοινής χρήσεως τής λέξης και της γρήγορης εκφοράς της στον λόγο, το α' έρρινο έχει την τάση να σιγάται στην προφορά (συ-γνώμη), ιδίως στην «αμελή» λεγόμενη άρθρωση. Σε αυτό συντείνει και το δυσπρόφερτο συμφωνικό σύμπλεγμα που ακολουθεί μετά το α' έρρινο, έτσι που να γεννάται και ένα είδος ανομοίωσης των αλλεπαλλήλων ερρίνων συμφώνων (/ŋγn/ > /γn/). Πάντως, όπως κι αν προφέρεται η λ., πρέπει να γράφεται πάντοτε ως συγγνώμη (με δύο -γ). Όσα ελέχθησαν για το συγγνώμη ισχύουν και για το συγχωρώ / συχωρώ όπου το /ŋx/ απλοποιείται σε /x/.
Λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας, Γεωργίου Μπαμπινιώτη
Η συγνώμη κάνει δυνατούς τους αδύναμους. Η συγνώμη κάνει θαρραλέους τους δειλούς. Η συγνώμη κάνει σοφούς τους αδαείς. Η συγνώμη κάνει ευτυχισμένους τους θρηνούντες. Ας την αφήσουμε να μας φέρει αρμονία και ειρήνη μέσα μας και με τους ανθρώπους γύρω μας.
Η συγνώμη είναι η ηρεμία του νου. Ο νους που δε συγχωρεί είναι γεμάτος και δεν αφήνει χώρο στην αγάπη.
Μέσω της συγνώμης μας επανέρχεται στη μνήμη μας η αλήθεια για τον εαυτό μας. Επομένως μέσα στη συγνώμη μας βρίσκεται η σωτηρία μας.
Ο ιερότερος απ΄όλους τους τόπους της γης είναι εκείνος όπου ένα παλιό μίσος μετατρέπεται σε τωρινή αγάπη και ένας πόνος γίνεται χαρά, και η συγνώμη είναι το κλειδί προς τη ευτυχία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου