Το σπήλαιο της Αγίας Τριάδας βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Όχη, δίπλα στην ομώνυμη εκκλησία και απέχει μόλις τρία χιλιόμετρα από την Κάρυστο.
Το σπήλαιο αναπτύσσεται στην κοίτη ενός υπόγειου ποταμού που δημιουργήθηκε από την ροή του νερού και λόγω των έντονων γεωλογικών συνθηκών και της ιδιαίτερης ποικιλότητας του υπεδάφους είναι στολισμένο με πανέμορφους διαδρόμους και λευκό σταλαγμιτικό και σταλακτικό υλικό. Τα υπόγεια νερά στην παροδο του χρόνου έχουν διαμορφώσει κοίτες σε πολλαπλά επίπεδα. Η νεότερη κοίτη είναι και η χαμηλότερη αφού είναι η ενεργή κοίτη, αυτή δηλαδή στην οποία κυλά το νερό. Ψηλότερα βρίσκονται παλαιότερες κοίτες, στεγνές πια από νερό. Με τον τρόπο αυτό όπου ο σπηλαιολόγος μπορεί να κινείται σε διαφορετικά επίπεδα.
Το σπήλαιο αυτό είναι ύπο εξερεύνηση εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια και δεν έχει σταματήσει να προκαλεί το ενδιαφέρον και εκπλήξεις.
Η πρώτη εξερεύνηση έγινε το 1932 από μια ομάδα του συλλόγου «Υπαίθρια Ζώη». Η ομάδα προχώρησε λίγα δεκάδες μόλις μέτρα αλλά μια δημοσίευση τους κίνησε το ενδιαφέρον της σπηλαιολογικής ομάδας του ΕΟΣ Αθηνών. Οι σπηλαιολόγοι στις 9 και 10/6/1934 προχώρησαν (ξυπόλητοι καθότι δεν είχαν τα κατάλληλα υποδήματα!) 420 μέτρα και σταμάτησαν στο πρώτο σιφόνι. Η διάρκεια της εξερεύνησης ήταν 10 ώρες! Το σιφόνι σταμάτησε του σπηλαιολόγους αλλά ήταν προφανές ότι το σπήλαιο δεν σταμάταγε εκεί, υπήρχε συνέχεια απλά ήταν κάτω από το νερό…
Το 1959 έγινε και η πρώτη απόπειρα περάσματος του σιφονιού η οποία είναι και η πρώτη γνωστή στα Ελληνικά δεδομένα, ωστόσο χωρίς αποτέλεσμα. (Η προσπάθεια έγινε μόνο με μάσκα και ένα αδιάβροχο φακό, χωρίς μπουκάλες).
Αρκετά χρόνια αργότερα έγιναν και άλλες προσπάθειες περάσματος του σιφονιού με ένα λάστιχο ποτίσματος αυτή τη φορά . Και αυτές ήταν αποτυχημένες αλλά οι σπηλαιολογοι δεν εγκατέλειψαν την προσπάθεια.
Δεδομένου ότι οι εμπειρία από περάσματα σιφονιών ήταν ελάχιστη στην Ελλάδα η λύση του προβλήματος δόθηκε με ενισχύσεις από το εξωτερικό. Έτσι το 1981 κατά τη διάρκεια κοινής αποστολής του θρυλικού Αγγλικού "Cave Diving Group" και του ΣΠΕΛΕΟ πραγματοποιήθηκε κατάδυση από ένα έμπειρο Άγγλο σπηλαιοδύτη στο σιφόνι ο οποίος και κατάφερε να το περάσει. Στη συνέχεια ένας Άγγλος έφτασε μέχρι τη βάση του καταρράκτη (φωτογραφία δεξιά - από CDG)και ανέβηκε τα πρώτα 10 μέτρα βλέποντας ότι το σπήλιο συνεχίζει.
Παράλληλα, στην διάρκεια της αποστολής αυτής άρχισαν να μπαίνουν οι πρώτες βάσεις ώστε οι σπηλαιολόγοι του ΣΠΕΛΕΟ να εκπαιδευτούν στις τεχνικές της σπηλαιοκατάδυσης
Για Περισσότερα Μεταβειτε Εδω ..... http://www.cavediving.gr/ellinika/karistos.html
Το σπήλαιο αναπτύσσεται στην κοίτη ενός υπόγειου ποταμού που δημιουργήθηκε από την ροή του νερού και λόγω των έντονων γεωλογικών συνθηκών και της ιδιαίτερης ποικιλότητας του υπεδάφους είναι στολισμένο με πανέμορφους διαδρόμους και λευκό σταλαγμιτικό και σταλακτικό υλικό. Τα υπόγεια νερά στην παροδο του χρόνου έχουν διαμορφώσει κοίτες σε πολλαπλά επίπεδα. Η νεότερη κοίτη είναι και η χαμηλότερη αφού είναι η ενεργή κοίτη, αυτή δηλαδή στην οποία κυλά το νερό. Ψηλότερα βρίσκονται παλαιότερες κοίτες, στεγνές πια από νερό. Με τον τρόπο αυτό όπου ο σπηλαιολόγος μπορεί να κινείται σε διαφορετικά επίπεδα.
Το σπήλαιο αυτό είναι ύπο εξερεύνηση εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια και δεν έχει σταματήσει να προκαλεί το ενδιαφέρον και εκπλήξεις.
Η πρώτη εξερεύνηση έγινε το 1932 από μια ομάδα του συλλόγου «Υπαίθρια Ζώη». Η ομάδα προχώρησε λίγα δεκάδες μόλις μέτρα αλλά μια δημοσίευση τους κίνησε το ενδιαφέρον της σπηλαιολογικής ομάδας του ΕΟΣ Αθηνών. Οι σπηλαιολόγοι στις 9 και 10/6/1934 προχώρησαν (ξυπόλητοι καθότι δεν είχαν τα κατάλληλα υποδήματα!) 420 μέτρα και σταμάτησαν στο πρώτο σιφόνι. Η διάρκεια της εξερεύνησης ήταν 10 ώρες! Το σιφόνι σταμάτησε του σπηλαιολόγους αλλά ήταν προφανές ότι το σπήλαιο δεν σταμάταγε εκεί, υπήρχε συνέχεια απλά ήταν κάτω από το νερό…
Το 1959 έγινε και η πρώτη απόπειρα περάσματος του σιφονιού η οποία είναι και η πρώτη γνωστή στα Ελληνικά δεδομένα, ωστόσο χωρίς αποτέλεσμα. (Η προσπάθεια έγινε μόνο με μάσκα και ένα αδιάβροχο φακό, χωρίς μπουκάλες).
Αρκετά χρόνια αργότερα έγιναν και άλλες προσπάθειες περάσματος του σιφονιού με ένα λάστιχο ποτίσματος αυτή τη φορά . Και αυτές ήταν αποτυχημένες αλλά οι σπηλαιολογοι δεν εγκατέλειψαν την προσπάθεια.
Δεδομένου ότι οι εμπειρία από περάσματα σιφονιών ήταν ελάχιστη στην Ελλάδα η λύση του προβλήματος δόθηκε με ενισχύσεις από το εξωτερικό. Έτσι το 1981 κατά τη διάρκεια κοινής αποστολής του θρυλικού Αγγλικού "Cave Diving Group" και του ΣΠΕΛΕΟ πραγματοποιήθηκε κατάδυση από ένα έμπειρο Άγγλο σπηλαιοδύτη στο σιφόνι ο οποίος και κατάφερε να το περάσει. Στη συνέχεια ένας Άγγλος έφτασε μέχρι τη βάση του καταρράκτη (φωτογραφία δεξιά - από CDG)και ανέβηκε τα πρώτα 10 μέτρα βλέποντας ότι το σπήλιο συνεχίζει.
Παράλληλα, στην διάρκεια της αποστολής αυτής άρχισαν να μπαίνουν οι πρώτες βάσεις ώστε οι σπηλαιολόγοι του ΣΠΕΛΕΟ να εκπαιδευτούν στις τεχνικές της σπηλαιοκατάδυσης
Για Περισσότερα Μεταβειτε Εδω ..... http://www.cavediving.gr/ellinika/karistos.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου